Zilleghem Folk

Ook wij hebben voluit genoten.

2020-08-29T00:00:00+02:00

Deze leuke attentie kregen we daags na het afsluiten van Zomercafé 2020 van trouwe bezoekers.

Het doet enorm deugd en weerspiegelt ook onze voldoening bij deze twee onvergetelijke maanden.

Beste mensen van Zilleghem Folk, de eindverantwoordelijken en de vele vrijwilligers-medewerkers,

Wij zijn heel erg dankbaar voor de tien keer dat wij een optreden van Zilleghem Folk in het Klokhof mochten meemaken. Die dankbaarheid gaat vooral uit naar o.a. de vele vrijwillige medewerkers die we week na week zagen opdraven, coronaproof-met-masker-op en altijd vriendelijk, behulpzaam, een kaarsje aanbrengen, een stoel droog vegen, met pretogen geduldig een bestelling opnemen, stoelen weer opbergen, zeulen met podiumelementen, et cetera. Zonder die vele vrijwilligers zou Z.F.-Zomercafé minder, veel minder warm geweest zijn, hoewel het weer toch negen wekenlang best meezat.

Niet in het minst ook gaat onze dankbaarheid uit naar de mensen-met-eindverantwoordelijkheid bvb. bij de entree, maar ook in de loop van het optreden, de welkomstwoordjes: ter zake, bemoedigend, met humor, de vlekkeloze organisatie, waarbij het au sérieux nemen van de opgelegde coronaregels voor extra welbevinden en veiligheid zorgden. Iedereen ziet het liever anders, wij ook, maar binnen de nauwere grenzen toch maximaal het beste ervan maken, dat siert jullie heel in het bijzonder.

Veel complimenten voor de gemeentelijke overheid die het risico durfde te nemen, veel égards ook voor de gastvrije mensen van het Klokhof en hun naaste medewerkers; terecht toch eerst die felicitaties voor jullie die het ‘gedaan’ hebben, vrijwillig over de hele lijn. Hoed af!

En tot slot ook veel dankbaarheid voor de diversiteit in de programmering: gevarieerd prachtig! Van week tot week maakten we het mee hoe de muzikanten ‘honger’ hadden, honger om te spelen, op te treden, iets van hun kunnen tonen. Bij wijlen droop de passie, het enthousiasme en de dankbaarheid, zeker ook de kwaliteit, van het podium. Allemaal hebben ze Zilleghem Folk meer dan eens van op de bühne ‘dank je wel’ gezegd, wat ons toch zeer opviel; ze kwamen niet alleen brengen of geven, ze kwamen ook ontvangen: heel grote dankbaarheid vanwege het ‘gebubbeld’ publiek. Soms vergeten cultuurbrengers dat wel eens dat cultuur een wisselwerking vergt: geven en ontvangen. Wat is men zonder publiek? Niet zo in Zilleghem Folk Zomercafé.

We vroegen ons mijmerend nog af: is dit vrij algemeen dat folkmuzikanten en -groepen ondanks spetterende optredens toch bescheiden blijven, niet reikhalzen naar een vedettenstatus?

Hoe dan ook heel veel dank dus, die negen Folk avonden hebben ons heel veel deugd gedaan, ja, bij wijlen ontroerd zelfs.

Ignace en Brigit, vanop een boogscheut van de plaats des heils.

En tòch mochten we niet dansen...

2020-08-29T00:00:00+02:00

Eerder gepland diende Hidrae door overmacht in laatste instantie af te zeggen. Ze mochten echter niet ontbreken op onze zomerlijst. Vraag was of ze hun tweede kans met beide handen zouden grijpen? Eigenlijk was dat geen vraag,… we wisten het gewoon.

Het resultaat was een festief potje dansmuziek, in tijden waarin niet gedanst mag worden, deels geput uit de erfenis van Aidreann, deels ondertussen van eigen makelij. Neo-traditie pur sang (én saignant) wervelde van het podium, virtuoze muzikanten, heerlijke arrangementen, schitterende presentaties, veel goesting op en rond het podium, het speel- en luisterplezier kon niet op.

Marieke Van Ransbeeck (doedelzakken), Hilke Bauweraerts (diatonisch accordeon en stemmen), Malicorne Buysse (viool), Thomas Hoste (draailier) en Zjef Van Steenbergen (elektrische bas) zorgden voor de kers op onze zomerse taart!

Alle verwachtingen meer dan ingelost...

2020-08-28T00:00:00+02:00

Dat het er eens zat aan te komen hielden we allen in gedachten,… dat ons alweer talrijk publiek zich desalniettemin, gewapend met paraplu’s, niet liet ontmoedigen om de regenbuien te trotseren strekt jullie tot eer,… Zilleghem Folk Zomercafé is jullie daar heel erkentelijk voor.
Sommigen onder jullie kwamen van ver, en gaven er dus de voorkeur aan om alsnog te komen en te blijven genieten van het exclusieve Elixir. En ze werden beloond voor hun moed!

Van Elixir verwachtten we dat ze één van de buitenbeentjes zouden worden binnen onze reeks,… die verwachting lostten ze in, andermaal met branie en bravoure, en pure finesse. De eigen composities van Aurelie Dorzée (viool, viola d’amora, trompetviool, spijkerviool) en Tom Theuns (mandoline, mandolauto, gitaar), mee gekruid door de in de jazz gerenommeerde Michel Massot (trombone, euphonium, sousafoon) straalden andermaal alchemistische magie uit, en voerden ons tegelijkertijd naar tijdloze circusatmosferen. Speelser kon het haast niet, net te ernstig om het kolderesk te noemen, telkens verrassend en inventief,… inderdaad magisch. Ook hun (samen)zang bleek bij momenten impressionant! En de regen, die eventjes hardnekkig dreigde worden, bleek te wijken…

Less is more, a lot more.

2020-08-21T00:00:00+02:00

De stelregel ‘less is more’ gaat zeker op voor de instrumentale magie van Sophie Cavez (diatonisch accordeon) en Baltazar Montanaro (viool, baritonviool). Ze namen ons tijdens een uitmuntende zonsondergang mee op sleeptouw op een schalkse muzikale excursie doorheen Europa.

Het werd een metafolk ervaring van het hoogste gehalte. Hun symbiotisch samenspel biedt nu eenmaal alle ruimte om wederzijds te anticiperen op improvisatiemomenten. Met hun fragiele kamermuziek, hier in open veld, hun humor, hun passioneel interageren met elkaar en het publiek, wisten ze iedereen in te pakken. Hoed af voor Baltazar, met Occitaans/Hongaarse wortels, die halsstarrig de nummers verkoos in te leiden in het Nederlands.

We kregen hoe dan ook Stormweere over ons heen.

2020-08-14T00:00:00+02:00

Begrijp de titel niet verkeerd. We zijn mooi ontsnapt aan het water uit de oplichtende wolken die ons ten westen en ten oosten flankeerden.

Spilar boodt ons het volledige plaatje van hun debuutalbum ‘Stormweere’, die ze kwamen voorstellen, en waarbij ze onze verwachtingen volledig wisten in te lossen. Sprankelend, soms lichtvoetig, en steeds energiek, zijn hun arrangementen op de snaren, subtiel de inbreng van drummer en percussionist Louis Favre die zich graag laat inspireren vanuit de jazz, krachtig de soundscaping via keyboard en synthezisers. Dit instrumentale weefsel omwikkelt vervolgens de harmonieuze samenzang van Eva en Maarten Decombele.

Zo ‘coveren’ ze oeroude en recentere liederen, meestal in een Westvlaamse hertaling, op een toch wel vrij onuitgegeven manier. Ook de instrumentale nummers, puttend uit het brede repertoire dat Jeroen, Maarten en Ward opbouwden binnen Snaarmaarwaar, werden door het publiek warm onthaald.

Boreas' wind kwam voor één keer uit het Zuiden.

2020-08-07T00:00:00+02:00

Roeff,… alweer ligt een aflevering van Zilleghem Folk Zomercafé achter ons, de zesde al… en onder een staalblauwe hemel, een loden zon en een licht briesje.

Ditmaal kwam een enthousiast publiek al onze stoeltjes bezetten voor het ‘lokale’ Boreas, dat voor het eerst in maanden terug het beste van zichzelf mocht bieden,… luisteren, bijpraten, lachen (zelfs de werkloze dansers vergaten even hun verdriet) en vooral genieten (ook van een drankje).

Als deze zonen en dochters van de God van de noordenwind ergens de duimen dienden voor te leggen, was het wel voor de zuiderse bries die ons tegemoet kwam. Het werd alweer een muzikaal heel boeiende avond waarin naast eigen composities ook een aantal heel mooie Europese traditionele nummers uit alle windrichtingen de revue passeerden, badend in pittige arrangementen die ingekleurd werden door heel veel snaren, fluiten en percussie bovenop het klassieke triumviraat van draailier, trek- en doedelzak. Ook vocaal kwamen we niets tekort in deze frivole ontmoeting van oud en nieuw.

Martina Diessner, Peter en Adriaan Van Wonterghem, Mieke Van Loo en Johan De Waele mogen zeker iets meer in beeld komen!

Het Circus van Ashels

2020-07-31T00:00:00+02:00

Met episode vijf van Zilleghem Folk Zomercafé zaten we precies in het midden van ons parcours,… heerlijk al de mensen te zien genieten onder een zomers hemeldak. Zij waren er speciaal voor de oudgedienden van Ashels, die eindelijk nog eens de kans kregen er vol voor te gaan, en natuurlijk ook om wat bij te praten in de ondertussen wat kleinere ‘bubbels’. Van afkoeling was er geen sprake! Dertien jaar nadat hun ‘Mirage’ over onze hoofden scheerde kwamen ze op onze vijfde aflevering van Zilleghem Folk Zomercafé hun even zoveelste voorstellen: ‘Circus Terra’.

Een familieband, van broers en neven is het altijd gebleven. Wat zich vanuit hun gestage rijping stiekem uit wist te breiden is niet in het minst hun instrumentarium, met Wilfried De Schepper (cello, gitaar, fluit), Ulrich (tin whistles, doedelzak, psalterion, kromhoorn, percussie, melodica) en Paul Garriau (draailier, gitaar), en Guido De Meester (hommel, cajon, darbuka, kleppers, mondharp, doedelzak, mondharmonica). En… ook hun stemmen waren uitdrukkelijker aanwezig. Dit alles weten ze heel vakkundig te implementeren in de verscheidenheid aan eigen creaties die voortbouwen op diverse tradities.

Ze maakten hun adagium, muziek uit het hart en zonder grenzen, eens te meer waar! Even werd het stil toen ze als hommage aan Lukas Vandersteene zijn ‘Afscheid’ vertolkten.

Wij nemen evenwel nog geen afscheid! Op naar hoofdstuk zes, met het voor donderdag 6 augustus aangekondigde, Boreas,… eveneens een terugkomer uit vorige festivaledities,… een akoestisch festijn met behoorlijk wat bourdon!

De flair van Flairck

2020-07-25T00:00:00+02:00

Genoten werd er ook volop tijdens onze vierde aflevering van Zilleghem Folk Zomercafé, waar het publiek zijn muzikale dorst kon laven aan een schitterend muzikaal spektakel door een heroplevend Flairck, flitsend en fris…!!! Ook voor hen betekende het na lange tijd een eerste nieuwe podiumervaring met volle bezetting. De sfeer tijdens de opbouw en soundcheck zette zich gedurende de hele valavond gestaag verder. Een nieuwe generatie Flairck is definitief opgestaan, en dat hebben we geweten, en vooral gehoord en gezien. Toen de oorspronkelijke stichters één na één hun instrument aan de haak hingen, slopen op gezette tijdstippen nieuwe elementen binnen in deze aanvankelijk Nederlandse instrumentale popfolk formatie. Het lot besliste dat onder impuls van Pablo Ortiz (gitaren), andere muzikanten uit ons land mee bouwden aan een nieuwe vaste bezetting, en nieuwe inspiratie importeerden. Met Joris Vanvinckenroye (contrabas), de violistes Anouck Sanczuk en Zhazira Ukeyeva, naast de Nederlandse multi-fluitist Jeroen Goossens nemen ze een sterke hypotheek op een mooie nieuwe toekomst. Een toonvoorbeeld van hoe je een dynamiek laat weerklinken die wervelt tussen intiem ingetogen, soms minimalistisch solowerk, en instrumentaal akoestisch vuurwerk!! Geworteld in hun tradities, gemangeld door hun klassieke opleidingen, is hun metafolk een streling voor het oor. We leefden ook sterk mee met de stervende fluitist wiens hart het begaf tijdens zijn ‘Variaties op een dame’…

De tien regendruppels konden de pret niet bederven. Dit nodigt iedereen uit om ook de volgende afleveringen zeker niet te missen! Tot volgende week, op naar alweer een aflevering, de vijfde al,… met Ashels die hun nieuwe album komen voorstellen.

WÖR was er, en hoe!

2020-07-13T00:00:00+02:00

En ja, nu durven we het stilaan geloven dat de weergoden Zilleghem Folk Zomercafé dermate gunstig gezind zijn dat ze besloten om tijdens deze zomer donder- en zondagen even om te ruilen. Ons publiek had zich ook niet laten afschrikken omwille van de extreem late podiumwissel, toen bleek dat een (heel) tijdelijke quarantainemaatregel (en wel op een heel fout moment) voor één van de muzikanten deze beloftevolle Hidrae mee op non-actief zette.

WÖR was uiteraard een waardige vervanger, en dat heeft ons publiek - voor zover hen vooraf niet bekend - duidelijk geweten en geproefd. Zilleghem Folk Zomercafé blijft er zin in hebben voor de komende weken.

Kadril's minnestrelende première.

2020-07-13T00:00:00+02:00

Ondertussen zijn we na ons tweede concert stilaan op kruissnelheid aan het komen. Een bij momenten adembenemend (sorry voor de woordkeuze in deze tijden) concert van Naragonia, de week erop gevolgd door Kadril, die ons de grote première aanbood van hun minnestrelend project waarin hun kersverse zangeres Kimberly Claeys meteen bewees zich te ontpoppen als een buitengewone en waardige frontvrouw, die zich al helemaal thuis voelt tussen de oudgedienden!